Αναζητήστε με λέξεις-κλειδιά το blog



Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

Αρχαία ελληνικά ανέκδοτα Νο1


Posted Image


Από τις εκδόσεις «Σαββάλα» κυκλοφορεί ένα βιβλίο 160
σελίδων με τον τίτλο «Αρχαία Ελληνικά Ανέκδοτα» που περιέχει πλήθος
αστεϊσμών είτε επινοημένων είτε προερχομένων από πραγματικά γεγονότα. Ο
συγγραφέας του βιβλίου ­ αλλά και πολλών ακόμη βιβλίων που κινούνται στον
χώρο της φιλοσοφίας και της κοινωνιολογίας ­ Σωκράτης Γκίκας άντλησε το
υλικό του από κείμενα κυρίως του 4ου αιώνα π.Χ., ιδίως στηριζόμενος στα έργα
του Πλουτάρχου, τις βιογραφίες του Διογένη του Λαέρτιου, τις κωμωδίες του
Αριστοφάνη, το Ανθολόγιο του Στοβαίου και τα αστεία του Ιεροκλή.


Η μεταγραφή στη νεοελληνική γίνεται με σχετική ελευθερία, έτσι ώστε τα
ανέκδοτα «να είναι άμεσα κατανοητά και να διεγείρουν αυθόρμητα
συναισθήματα», σημαιώνεται στην έκδοση «Αρχαία Ελληνικά Ανέκδοτα».
Περιέχονται σε χωριστό κεφάλαιο ευφυολογήματα γνωστών αρχαίων συγγραφέων,
ενώ στο τέλος υπάρχουν ­ με αλφαβητική σειρά ­ σύντομα βιογραφικά όλων των
συγγραφέων και φιλοσόφων που αναφέρονται στο κύριο σώμα του βιβλίου.


Ας απολαύσουμε μερικά «ανέκδοτα»:


* Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιο του. Ο φιλόσοφος
ζήτησε αμοιβή 500 δραχμές. Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό. «Με τόσα
χρήματα», είπε, «θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο». «Αγόρασε», είπε ο
Αρίστιππος, «κι έτσι θα έχεις δύο».


* Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος ρώτησε τον Αρίστιππο: «Γιατί οι
φιλόσοφοι επισκέπτονται τα σπίτια των πλουσίων, ενώ οι πλούσιοι δεν
πηγαίνουν στα σπίτια των φιλοσόφων;». Ο Αρίστιππος αποκρίθηκε: «Γιατί οι
φιλόσοφοι ξέρουν τι τους λείπει, ενώ οι πλούσιοι δεν ξέρουν».


* Ο Διογένης βλέποντας κάποιον να δείχνει ερωτευμένος με μια πλούσια γριά,
είπε: «Σ' αυτήν δεν κάρφωσε τα μάτια του, αλλά τα δόντια του».


* Πληροφορήθηκε ο Αριστοτέλης από κάποιον ότι μερικοί τον έβριζαν. Ο
φιλόσοφος απάντησε: «Καθόλου δεν με νοιάζει. Όταν είμαι απών, δέχομαι ακόμα
και να με μαστιγώνουν».


* Πλησίασε ένας τον Δημοσθένη, του είπε ότι χτυπήθηκε από κάποιον και τον
παρακαλούσε να τον υπερασπιστεί ως συνήγορος. Ο Δημοσθένης του είπε:
«Τίποτα δεν έπαθες». Όταν ο άνθρωπος άρχισε να φωνάζει, ο Δημοσθένης
παρατήρησε:«Τώρα ακούω πραγματικά τη φωνή ενός αδικημένου ανθρώπου».


* Κάποτε ο Διογένης φώναζε: «Ελάτε εδώ, άνθρωποι!». Και όταν μαζεύτηκαν
πολλοί, τους κυνήγησε με το μπαστούνι του, λέγοντας: «Ανθρώπους κάλεσα,
όχι καθάρματα!».


* Ένας φαλακρός έβριζε τον Διογένη. Ο φιλόσοφος γύρισε και του είπε: «Δεν
σου ανταποδίδω τις βρισιές, αλλά θα ήθελα να πω ένα "μπράβο" στις τρίχες
σου, γιατί απαλλάχτηκαν από ένα κακορίζικο κεφάλι».

* Ο Θεμιστοκλής έλεγε για τον γιό του, που η μητέρα του ικανοποιούσε όλες του τις απαιτήσεις: << O γιός μου είναι ο πιό δυνατός Έλληνας. Τους Έλληνες κυβερνούν οι Αθηναίοι, τους Αθηναίους ο Θεμιστοκλής, τον Θεμιστοκλή η γυναίκα του και αυτήν ο γιός μου >>.



(θα ακολουθήσουν και αλλα ανέκδοτα)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...