Αναζητήστε με λέξεις-κλειδιά το blog



Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Φιλοσοφικά ανέκδοτα και ιστορίες


Ένα παιδί ρώτησε τον πατέρα του:
–Τι είναι το ασήμι;
–Θα σου δείξω, του είπε ο πατέρας του.
Πήρε ένα κομμάτι συνηθισμένο γυαλί και το έβαλε μπροστά του. Το παιδί μπορούσε να δει μέσα απ’ το γυαλί το δρόμο, τους ανθρώπους, τα δέντρα, τον ουρανό…
Μετά ο πατέρας είπε:
–Κοίτα καλά: περνώ από πίσω με ασήμι την επιφάνεια του γυαλιού και τώρα δεν μπορείς να δεις τίποτα. Το μόνο που βλέπεις είναι ο εαυτός σου.


Ένας ποιητής, όταν τελείωσε να απαγγείλει τους στίχους του είπε:
– Δεν είναι τίποτα πιο δύσκολο από το ν’ απαγγείλεις τους δικούς σου στίχους.
– Το πιο δύσκολο είναι να τους ακούς, είπε κάποιος από τους παρευρισκόμενους.


Ένας σπουδαστής πήγε σ’ έναν ηλικιωμένο ραβίνο και του είπε:
–Σκέφτηκα πολύ και πήρα μια απόφαση. Αποφάσισα να πεθάνω.
–Αυτό δεν είναι λύση, του είπε ο ραβίνος.
Ο νεαρός άντρας αποσύρθηκε και επανήλθε μετά από μια βδομάδα λέγοντας:
–Είχες δίκιο. Το σκέφτηκα καλά και αποφάσισα να ζήσω.
–Αυτό δεν είναι λύση, του ξαναείπε ο ραβίνος.
–Εσύ όμως μου είπες ότι ο θάνατος δεν είναι λύση. Τώρα μου λες ότι ούτε η ζωή είναι λύση. Τότε ποια είναι η λύση;
–Γιατί νομίζεις ότι υπάρχει λύση; του είπε ο ραβίνος.


 Ένας άντρας έφερε στο σπίτι ένα γάιδαρο για να τους βοηθήσει στις δύσκολες δουλειές. Μόλις τον είδε η γυναίκα του τα έβαλε μαζί του:
       Ε, δεν μπορούμε να έχουμε και γάιδαρο στο σπίτι! Μόνο αυτός μας έλειπε! Πού θα κοιμάται;
       Στο δωμάτιο μας.
       Με μας! Και τι θα γίνει με τη μπόχα;
       Θα τη συνηθίσει.


Ένας άντρας τριγύριζε εδώ κι εκεί δηλώνοντας ότι ήταν προφήτης και ότι μπορούσε να κάνει θαύματα. Ένας έμπορος οργίστηκε ακούγοντάς τον, τον φώναξε και του είπε:
– Για κάνε ένα θαύμα και άνοιξε χωρίς κλειδί αυτή την πόρτα με την περίπλοκη κλειδαριά.
– Είπα εγώ πως είμαι κλειδαράς; απάντησε ο άλλος.

Ένας νεαρός βασιλιάς ασκούσε την εξουσία του με τη μεγαλύτερη δυνατή αυστηρότητα. Κρατούσε τη δικαιοσύνη στα χέρια του, διάτασσε τις συλλήψεις και επαγρυπνούσε για την ταχεία και ανελέητη εκτέλεση των ποινών.
Ωστόσο η κατάσταση δε βελτιώνονταν. Ο βασιλιάς αισθανόταν πως η εξουσία του δυσκολευόταν να εδραιωθεί.
Μια μέρα κάλεσε τον πρωθυπουργό του και του είπε:
– Εκτέλεσα πολλούς ανθρώπους. κι όμως κανείς δε με φοβάται. Πώς το εξηγείς;
– Είναι θέμα επιστήμης της πολιτικής, απάντησε ο πρωθυπουργός. Πρέπει να μάθεις το μυστικό της εξουσίας. Όλοι αυτοί που εκτέλεσες ήταν εγκληματίες, ένοχοι. Κατά συνέπεια οι άλλοι δεν έχουν κανένα λόγο να σε φοβούνται. Αν θέλεις να σε φοβούνται αληθινά, πρέπει να εκτελέσεις και αθώους.
Ο βασιλιάς κούνησε το κεφάλι του. Είχε καταλάβει.
Δύο μέρες αργότερα διέταξε την εκτέλεση του πρωθυπουργού του.

Κάποιος είπε στον Αίσωπο "Για σένα λένε τρομερά πράματα" και του τα είπε όλα όσα είχε ακούσει. Ο Αίσωπος απάντησε: "Δολοφόνοι δεν είναι εκείνοι που φτιάχνουν τα μαχαίρια, αλλά εκείνοι που τα χρησιμοποιούν. Έτσι και τώρα: δε με κακολογούν οι συκοφάντες, αλλά εσύ που χρησιμοποιείς τις συκοφαντίες τους.*

Ο Αϊνστάιν έστειλε μια επιστολή στον Τσάρλι Τσάπλιν που έγραφε: "Η ταινία σας  "Χρυσός πυρετός" είναι κατανοητή απ' όλο τον κόσμο και πιστεύω πως σύντομα θα είστε διάσημος άνθρωπος". Ο Τσάπλιν απάντησε: "Σας θαυμάζω πιο πολύ: την δική σας θεωρία σχετικότητας κανένας δεν καταλαβαίνει, όμως εσείς ήδη είστε Μέγας Άνθρωπος.*

Ο Μέγας Αλέξανδρος ακούγοντας σε μια δίκη την κατηγορία ενάντια σε κάποιον, βούλωσε τ' ένα αφτί του. Και όταν τον ρωτήσανε γιατί το κάνει απάντησε:
- Με τ' άλλο τ' αφτί μου θ' ακούσω τον κατηγορούμενο.*

Η πρώτη συναυλία του Χαίντελ στο Λονδίνο δεν είχε επιτυχία. Οι φίλοι του ήταν πολύ ενοχλημένη με αυτό το γεγονός, αλλά ο ίδιος έμεινε ατάραχος.
- Μη στενοχωριέστε, τους είπε, στην κενή αίθουσα η μουσική έχει καλύτερη απήχηση.*

Ο Μέγας Αλέξανδρος ρώτησε τους Κέλτες τον Πυρηναίων, οι οποίοι ήρθαν να δουν τον θρυλικό στρατηλάτη, τι είναι εκείνο που φοβούνται περισσότερο απ' όλα, περιμένοντας πως θα επιδεικνύουν τον ίδιο, όμως οι Κέλτες απάντησαν πως φοβούνται μόνο ένα πράμα: μήπως και πέφτει πάνω τους ο ουρανός.*

Μια πόρνη ήθελε να ξελογιάσει έναν μοναχό. Εκείνος δέχτηκε και την οδήγησε στην πλατεία της αγοράς
- Έλα να το κάνουμε εδώ, είπε ο μοναχός
- Εδώ δεν μπορώ, ντρέπομαι τον κόσμο, είπε η γυναίκα.
- Και τον Θεό δεν ντρέπεσαι;* 

Ο Αύγουστος πολύ καιρό δεν δεχόταν τα ποιήματα-δώρα ενός Έλληνα ποιητή και δεν του βράβευε με χρήματα. Αυτό είχε συμβεί πολλές φορές. Την τελευταία φορά ο Αύγουστος άκουσε το ποιητικό δώρο του Έλληνα, μετά γρήγορα έγραψε κάποιους στίχους και τους έδωσε στον ποιητή. Εκείνος αμέσως απήγγειλε το έργω του αυτοκράτορα και άρχισε φωναχτά να τον επαινεί, μετά πλησίασε τον Αύγουστο και δίνοντάς του κάτι ψηλά κέρματα είπε:
- Με συγχωρείς Αύγουστε, θα σου έδινα περισσότερα, αλλά δεν έχω.
Η εκκεντρική πράξη του ποιητή έκανε όλους να γελάσουν. Το αστείο άρεσε και στον αυτοκράτορα ο οποίος έδωσε στον ποιητή ένα μεγάλο χρηματικό ποσό.*

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...